Je zou denken dat het allemaal pas ‘echt’ wordt zodra we aan boord gaan van de Logos Hope, maar niets is minder waar! Al sinds augustus vorig jaar zijn we bezig met ons proces. Het eerste psychische deel is inmiddels al een tijdje achter de rug (en we zijn ‘geschikt’ bevonden – hoewel de grote test natuurlijk pas zal komen als we eenmaal fysiek daar zijn), maar nu begint het praktische gedeelte echt.
Wat houdt dat in? Vergaderen met ons team, opruimen, uitzoeken, fondsen werven, video’s maken, acties bedenken, communiceren, huis verkopen, afscheid nemen, herinneringen maken, nog meer voorbereiden, keuzes maken… En Yaron bij dit alles betrekken, zonder hem te overweldigen. Toch is hij er veel mee bezig in z’n hoofd:
We zijn ontzettend dankbaar voor alle steun die we tot nu toe al hebben ontvangen in de vorm van gebed, ondersteuning en betrokkenheid. Onze gemeente ‘Op Doortocht’ in Ede wil onze uitzendende gemeente zijn en zij zullen achter ons staan als wij vertrekken en op de Logos Hope gaan werken. Daarnaast hebben we een fijn thuisfrontteam, dat de schakel tussen ons en de achterban zal zijn en met ons meedenkt en voor ons klaarstaat voor geestelijke en praktische zaken. Wat een zegen!
Ondanks de zegeningen, zijn er ook moeilijke momenten. Nu al moeten we keuzes gaan maken die soms lastig zijn. Je vraagt je af: ‘Is dit de laatste keer dat we dit kunnen doen? Kiezen we nu A of B? Is dit handig om te doen als we straks weggaan? Heeft het zin om dit nog aan te schaffen als we het straks weer los moeten laten? Wat als er iets ergs gebeurt als we weg zijn en niet terug kunnen komen?’
Natuurlijk kan het mooi klinken; op een schip de wereld over varen… En ja; wij zien dat als iets gaafs – het avontuurlijke zit wel in ons – maar er komt veel opoffering bij kijken. Toch weten we waar we het voor doen: zoveel mogelijk mensen laten weten dat God er voor hen is en wat Hij heeft gedaan en nog steeds doet.
Peter & Anne
