Meer dan een miljoen mensen worden jaarlijks bereikt met het Evangelie door de Logos Hope. Het zendingschip is vooral bekend vanwege haar impact op de lokale mensen in de havens waar zij aanmeren. Tegelijkertijd is het de grootst drijvende boekwinkel ter wereld.
Voor de inwoners van de bezochte landen is het vaak de enige manier om over Jezus te lezen, omdat het streng verboden is christelijke lectuur te bezitten. In de weken dat het schip ligt aangemeerd, gaan de bemanningsleden op pad om de lokale gemeenschap te ondersteunen, geestelijk maar ook heel praktisch. Denk aan het repareren van huizen na natuurgeweld, medische zorg en outreaches. In dit alles delen de werkers van de Hoop die in hen is: Jezus Christus.
Wat doen wij?
Op het schip geldt eigenlijk dat er te weinig mensen zijn en dat ze je sowieso in gaan zetten als je bepaalde skills hebt.
Voor Peter betekent dat dat hij waarschijnlijk zowel videograaf als AV-technicus zal worden (op deze vacatures had hij ook gereageerd). Dit houdt in dat hij het geluid zal regelen voor Hope theatre (hier worden allerlei voorstellingen, events, concerten en lezingen gegeven voor de lokale bevolking en de crew) en eventueel ook andere ruimtes. Elk event is bedoeld om iets van God te laten zien! Daarnaast kan Peter als videograaf heel veel beeldmateriaal maken van alle activiteiten en daarmee visueel heel sterk laten zien aan de buitenwereld wat er gebeurt op de Logos Hope. Dit is ook nodig om zoveel mogelijk bezoekers naar het schip te trekken, die daar hopelijk aangeraakt worden door Gods liefde.
Voor Anne is er een functie als grafisch vormgever beschikbaar. Dit is een functie die erg belangrijk is (kwam we achter in ons weekje op het schip), omdat alle communicatie vanaf het schip naar buiten opgemaakt moet worden en daarnaast zijn er allerlei middelen die nodig zijn om mensen binnen te halen (naast video), en ook op het schip zelf is beeldmateriaal nodig.
Daarnaast maak je ook uitingen voor de Doulos Hope, het andere schip van OM, waar geen grafisch vormgever aanwezig is. Het zijn dus functies die op de achtergrond zijn, maar die wel cruciaal zijn om bezoekers naar het schip te krijgen.
Anne zal werken binnen Yarons schooltijden, zodat zij er voor hem is als hij klaar is met school. Want ja, er is een school op het schip! Er zijn ongeveer 25 kinderen op het schip (toen wij er waren) en Engels is de voertaal, dus Yaron zal daarin mee gaan lopen. Het zal eventjes duren voordat hij de taal onder controle heeft, maar hij is een pienter jochie en we zijn al aan het oefenen met hem, dus we hebben er vertrouwen in dat hij dit kan! In de week dat we op het schip waren, legde hij al goed contact met andere kinderen, ook als ze niet Nederlands waren.
Ook worden er veel events georganiseerd waarbij je op outreach gaat en contact legt met de lokale bevolking. Dit gebeurt op allerlei manieren, afhankelijk van de haven en het land waar het schip op dat moment is. Hier zullen wij ook aan meedoen!
Verder zullen wij ‘ship parents’ worden. Er zijn veel jonge, vrijgezelle mensen op het schip. Het is belangrijk voor hen om vaste gezichten te hebben en een groep waarin ze zich welkom voelen en waarmee ze Bijbelstudie kunnen doen, kunnen bidden, praten en ook eens per week samen mee eten. Een echtpaar dat longterm (1 jaar of langer) op het schip is, zal automatisch de leiding krijgen over zo’n ship family. Wij zullen dus ook extra ‘kinderen’ krijgen 😉 Op deze manier kun je ook weer bijdragen aan de levens van deze jonge mensen en hun relatie met God.
Wij zullen wonen in een kleine family cabin. Er zijn beperkt family cabins aanwezig, en het was dus de vraag of er een beschikbaar zou zijn in januari, maar we hebben na ons bezoek aan het schip te horen gekregen dat die cabin al gereserveerd is voor ons. Mocht er in de tussentijd iets gebeuren of als ons vertrek uitgesteld wordt, dan is dit uiteraard allemaal nog aan te passen. Maar het is fijn om te weten dat er een plek voor ons is en dat ze ons graag willen hebben om voor twee jaar mee te helpen daar!
Peter, Anne & Yaron op de Logos Hope 