Wij zijn Peter, Anne en Yaron Noordmans.
We wonen nu nog in Barneveld, waar Anne ook werkzaam is als grafisch vormgever voor DécoTime en Studio Light. Ze ontwerpt daar producten voor de hobbybranche. Haar eigen hobby’s zijn lezen, gamen en creatief bezig zijn.
Peter werkt in Hilversum bij de EO als mediamanager, waar hij het productieproces tussen filmen en editen ondersteunt. In zijn vrije tijd is hij zich aan het ontwikkelen op het gebied van fotografie en filmmontage.
Yaron is vier jaar en gaat sinds november naar de basisschool. Hij is een gevoelig jongetje dat houdt van lezen, voertuigen, puzzels en spelletjes – maar vooral van dino’s!
Yaron zal geen grote rol spelen in onze berichten en video’s, omdat we hem nog niet oud genoeg vinden om te bepalen wat er wel en niet online komt over zijn leven. Daarom zullen we hierin wat terughoudend zijn.
Waarom willen we gaan?
Er zijn miljarden mensen die nog nooit van God gehoord hebben. Miljarden mensen die niet weten Wie God is en wat Hij voor ons heeft gedaan. Zijn liefde werkt helend en is onvoorwaardelijk. De wereld zou een veel betere plek zijn als we met z’n allen meer ons best zouden doen om te leven zoals Jezus.
Wij willen niets liever dan dat Gods Woord en liefde verspreid wordt over de hele wereld en iedereen laten merken hoe goed Hij is. Het maakt niet uit hoe imperfect je bent; Jezus houdt van je en heeft voor jou Zijn leven gegeven om alles weer recht te zetten!
‘Vrienden, laten wij elkaar liefhebben want de liefde komt van God. Wie liefheeft, is uit God geboren en kent God. Maar wie niet liefheeft, kent God niet, want God is Zelf liefde. God heeft ons laten zien hoe groot zijn liefde voor ons is, door zijn enige Zoon de wereld in te sturen. Door Hem wilde God ons nieuw leven geven.’
1 Johannes 4:7-9 HTB
Hoe zijn we hier beland?
– Het lange verhaal –
Al toen wij elkaar meer dan tien jaar geleden voor het eerst ontmoetten, hadden we het samen over Afrika en zendingswerk en hoe mooi ons dat leek. Dit verlangen is er altijd al geweest en ook nooit volledig weggeweest. Maar ja, zoals het zo vaak gaat, kwam ‘het alledaagse leven’ er tussendoor. We trouwden, verhuisden en kregen een zoontje; allemaal redenen om eigenlijk veilig hier te blijven – terwijl dat waakvlammetje nog steeds brandde, dat gevoel dat we voor iets anders bestemd waren dan wat we nu deden.
Wist je dat…
Peter en Anne allebei in hun tienerjaren een slaapkamer met ‘Afrika-thema’ hadden? Peter had op zijn veertiende Kenia al bezocht, maar Anne was op dat moment nog nooit naar het buitenland geweest…
In 2023 bezochten wij Peters zus en haar gezin in Zambia, waar zij werkten voor OM (dit hebben zij zes jaar lang mogen doen). Ons verlangen om ook op zo’n soort manier iets van Gods liefde in de wereld te brengen, werd toen weer flink aangewakkerd. We hebben vanwege allerlei redenen toen niet doorgepakt; het voelde niet als de juiste tijd.
Begin april 2025 – bijna twee jaar later dus – was er een preek in onze gemeente over jezelf verloochenen voor God en wat het je mag/moet kosten. Peter werd hier erg door geraakt en was hier erg mee bezig die zondag. Anne was er die zondagochtend niet bij, maar zij werd precies dat weekend ook door God gewezen op het feit dat Hij haar voor nog veel meer kon gebruiken dan wat ze nu elke dag deed en dat ze meer risico moest nemen. Die maandag deelde ze dat met Peter en hij vertelde dat hij ook precies die zondag zo door God geraakt was en precies hetzelfde voelde. We ervaarden dit als een wake-up call. We hebben ons toen (in april) aangemeld voor het zendingsweekend van OM wat in november 2025 plaats zou vinden. We kozen voor dat weekend van OM omdat we daar kennis mee hadden gemaakt door Peters zus en zwager in Zambia, en dit voelde als een fijne toegankelijke organisatie. Daarnaast was het zendingsweekend geheel vrijblijvend en zagen we dat als een mooie gelegenheid om ons te verdiepen in wat God voor ons wilde en of zending echt wat voor ons zou zijn. Dat zou dus een half jaar later zijn… Dus we hadden nog even tijd om aan het idee te wennen en rustig uit te zoeken wat God met ons wilde.
Dachten we.
Peter kreeg een paar maanden later te horen dat er veel gaat veranderen bij zijn werkgever (de EO) en dat er best kans was dat er veel mensen hun baan zouden verliezen.
Hierdoor is hij ‘zomaar’ even gaan zoeken naar banen die aansluiten bij zijn vaardigheden, waaronder theater/AV-technicus. Er kwam toen een vacature van een ander zendingsschip naar boven voor AV-technicus voor 3 maanden. Dit vonden we bijzonder, omdat Peter zich altijd afvroeg wat hij precies kon betekenen in de zending, en dit voelde als een knipoog van God dat er wel degelijk mogelijkheden zijn.
De dag daarop keek Anne op de website van OM omdat ze benieuwd was of daar vergelijkbare vacatures te vinden waren. Vanaf toen ging alles in een stroomversnelling.
Ze vond namelijk drie vacatures; twee voor Peter en eentje voor haarzelf, die exact aansluiten bij onze skills, op de Logos Hope, allemaal voor twee jaar. Dit voelde als een duw in onze rug van God, Die zei: ‘Zie je wel. Jullie zijn nodig.’
De Logos Hope was niet meteen wat we voor ons zagen in eerste instantie, maar we stonden er zeker wel voor open. We hebben gepraat met Peters zus en zwager (die nog steeds banden met OM hebben nadat ze in Zambia zijn geweest; onze zwager werkt ook nog voor OM) om even te peilen wat we ons hierbij voor moesten stellen. We besloten te reageren op de vacatures die week en zijn in augustus het proces bij OM ingegaan. In korte tijd gebeurde er heel veel – we wilden eerst zo snel mogelijk naar het schip, maar omdat we uiteindelijk toch meer tijd in onze thuisgemeente wilden doorbrengen, hebben we onze gewenste vertrekdatum uitgesteld. We zijn alsnog naar het zendingsweekend van OM geweest in november. Hier voelden we alleen maar de bevestiging van God dat de Logos Hope de juiste weg was en dat we ons daarop mochten richten. We leerden dat er 3 miljard mensen zijn die nog niet over Jezus gehoord hebben, en wij willen er graag aan bijdragen om dat te veranderen!
Eind maart zijn we een week naar de Logos Hope geweest, die afgemeerd lag in Malaga. Dit was voor ons een doorslaggevende week.
Omdat we ook verantwoordelijk zijn voor Yaron, wilden we hem ook meenemen en kijken hoe het met hem ging op het schip. We mochten een week meedraaien en kijken naar hoe alles werkt aan boord en wat we kunnen verwachten. Eigenlijk werd meteen duidelijk: ze willen ons ontzettend graag hebben en onze vaardigheden zijn heel hard nodig.
Natuurlijk waren er best wat dingen waarbij we even moesten slikken en waar we echt wel aan zullen moeten wennen, maar eigenlijk was die week een grote bevestiging dat de Here God ons daar echt goed zou kunnen gebruiken.
Onze gemeente, Op Doortocht (Ede), heeft besloten dat ze ons uit willen zenden en achter ons willen staan. Er zijn veel lieve mensen betrokken bij ons proces, en we hebben er vertrouwen in dat God ons zal leiden naar waar Hij ons hebben wil!
